Hallo Amigo,s van Zaterdag op Zondagnacht heeft Señor Alfredo onze kroegmaat uit de El Lobo. Meester Bal en zijn vrouwtje die een bijeenkomst in Holland van de Kombuizers bijgewoond hadden, met zijn auto van het vliegveld hier in Alicante afgehaald. Dus die zit nu weer lekker in zijn huisje in de Bario, en dat is maar goed ook want dat ouwe kreng van een Gogmobiel van me heeft steeds meer nukke. En om dat ouwe kreng door de plaatselijke garage van Señor Gonsales te late make kost me klauwe met geld amigo,s. En nou ken de Meester Jan zijn goggum weer effe na kijkke.   Alleen vond tie het maar erg kort om effe heen en weer vliege dus blijft tie twee weke hier in Calp. Toen we Zondag in de El Lobo van een heerlijke kouwe Miquel zatte te geniete.
Zat señor Carlos Torros een ouwe spaanse knar naast Jan op zijnkruk. En die begon me daar een sterk verhaal over vliege te vertelle amigo,s niet tu filleme.
Het was in Aug 1960 begon hij en jullie weten dat ik toen bij de Gardia Sevil zat. Toen ik en mijn jonge vrouw Gunita en de kleine Carlos met vakantie naar Zweden mochten. Op het vliegveld van Alicante aangekomen en daar ingecheckt te hebben liepen we naar de gate van Zwedisch Airway,s. We bleken de enige Spanjaarden te zijn wat in de tijd niet zo ongebruikelijk was. In de wachtruimte zaten alleen Zweden die terug naar Stockholm vlogen. Na een kwartiertje mochten we aan boord, ik liet mijn tickets aan de stewardess die aan de deur stond zien. Maar ze wuifde dat weg en zei dat het in orde was, ik vond dat wel vreemd maar ja wie was ik amigos. We zaten achter in het vliegtuig een Constelation voor die tijd de beste vliegtuigen die er waren. Toen we opgestegen waren, en ik een biertje en mijn vrouw een wijntje gedronken hadden ging ik even een dutje doen. Omdat ik die morgen nog een korte wachtdienst gedraaid had. Ik was denkelijk net tien minuten onder zeil toen mijn vrouw mij wakker schudde. Kijk fluisterde ze terwijl ik mijn slaperige ogen uitwreef. En wat ik toen zag señors mijn mond viel open van verbazing.

Iedereen liep in zijn nakende kont in het vliegtuig rond te banjeren. Als of het de gewoonste zaak van de wereld was. Aan de stewardess die op ons belletje kwam aangesneld vroeg ik wat dat voor een vertoning met dat naaktlopen was. Ze zei dat het toestel door een groep nudisten gecharterd was, en dat ze dacht dat wij er ook bij hoorden. Maar wij mochten onze kleren wel aanhouden omdat het een vergissing van de crew was zei ze. Ja ja Amigo,s die señor Carlos weet het leuk te brengen.  Jan T