VERHALEN van TOEN.

Omschrijving van je eerste forum.

VERHALEN van TOEN.

Berichtdoor Zeebeest » ma 05 apr 2010, 14:56

We hebben allemaal wel eens dingen meegemaakt waarvan we dachten:'Eigenliijk zou ik dit eens op moeten schrijven.' Vaak komt het er om allerlei redenen niet van en ook ik ben er pas aan begonnen toen ik al hoog en breed aan de wal zat. Ik geef een voorzet, in hoop dat er forumleden zijn die dit balletje aan het rollen houden.


Een goede lunch.

De Alberto-Dodero, een Argentijns vracht/passagiersschip, lag als ze in Amsterdam kwam altijd aan de Oostelijke Handelskade bij de KHL.
Destijds, ik was zestien, moest ik tussen twee reizen door bijwerken op de binnenliggende zeeschepen.

De man waar ik die dag mee samenwerk, Arie, is een al wat oudere man die niet meer vaart maar vast bij de “slijmploeg” zit.
Tegen twaalven zegt Arie:’Hé jochie, voer je boterhammetjes maar aan de meeuwen, wij gaan op de luxe toer.’
Hij neemt me mee naar het kabelgat aan de wal en wijst op een ruwhouten kistje van een centimeter of zestig lang:’Die motte we hebben.’
Met een krijtje schrijft hij op het deksel Alberto Dodero en zegt:’Oppakken, meekomme en je muil houwen.’
Ik loop, met het kistje in mijn handen, achter Arie aan de gangway van de “Alberto Dodero” op.
Bovenaan staat een wachtsman, een portier/surveillant van de KHL, kompleet met pet en uniform.
‘En waar denken we dat we heengaan?’
‘We moeten machineonderdelen aanboord brengen, meneer.’
‘Wat voor onderdelen?’
‘Ja, dat is er niet bij gezegd, maar wel dat ze er om zitten te springen.’
‘Oké, maar zo snel mogelijk weer van boord!’
‘Ja meneer, dank u wel meneer.’
Arie weet goed de weg aanboord, we lopen regelrecht naar de bemanning ’s messroom.
‘Zet dat kistje maar naast de deur en ga maar zitten, ik mot effe met Manuel praten.’
Een kwartiertje later zit ik te smullen van een kingsize, beefie de lomo met gebakken eieren en brood.
De lap vlees hangt aan weerskanten over mijn bord heen, heerlijk!
Er staat ook wijn, zo zuur dat je mond er van samentrekt maar Arie vindt het lekker, van mij mag hij, ieder zijn meug, ik drink water.
Na het eten laat Arie een grote boer en zegt:’We gaan weer, vergeet het kistje niet.’
Met een tevreden vol gevoel sjok ik, met het kistje, achter hem aan naar de gangway.
Daar staat de portier/surveillant:’Zo, dat heeft wel erg lang geduurd.’
‘Ja meneer, maar ze hebben eerst geprobeerd of het wel paste en dat was maar goed ook want er klopt geen ene moer van.
Nu moet de hele handel weer terug naar de fabriek en omgeruild worden voor het goeie spul.’
‘Oké, schiet maar op.’
Wij de wal weer op.
‘Ziezo,’ zegt Arie,’ze trappen er ook altijd in en morgen, morgen gaan we wéér uit eten!’

Die portier, Frans A., is niet zo dom als hij zich voordoet en weet precies wat er gespeeld wordt maar hij gunt een oud zeeman zijn extra-tje.
Dat vertelde hij me twaalf jaar later, wanneer ik intussen met Marjanne, zijn knappe dochter
getrouwd ben.


Albert
Zeebeest
 
Berichten: 80
Geregistreerd: zo 04 apr 2010, 10:33

Re: VERHALEN van TOEN.

Berichtdoor bart » ma 05 apr 2010, 16:57

Goede middag
Albert als ik tussen je verhaal duikt .Neem me niet kwalijk ,ik heb genoten .


Groetjes hofmeester bart :lol:
Avatar gebruiker
bart
Opper Hofmeester
 
Berichten: 3682
Geregistreerd: di 02 maart 2010, 19:28
Woonplaats: ede

Re: VERHALEN van TOEN.

Berichtdoor Zeebeest » ma 05 apr 2010, 18:01

Hoi Bart,

Dank voor je waardering. :D
Duik er maar lekker er tussendoor, het is juist de bedoeling dat er gereageerd wordt, het liefst met een "eerlijk waar, echt gebeurt, ik stond er zelf bij" ;) verhaal. :D

Vr. gr. Albert
Zeebeest
 
Berichten: 80
Geregistreerd: zo 04 apr 2010, 10:33

Re: VERHALEN van TOEN.

Berichtdoor Bram » ma 05 apr 2010, 20:44

:D Jajaj Albert

Ik was er niet bij ,maar geloof je op jou woord Gabber .

Groets Bram ;)
Wereldverbeteraars!
zijn mensen die meteen het hele schip afbreken
als er ergens een spant kraakt.
Avatar gebruiker
Bram
 
Berichten: 103
Geregistreerd: ma 01 maart 2010, 16:30
Woonplaats: Alkmaar

Re: VERHALEN van TOEN.

Berichtdoor Zeebeest » di 06 apr 2010, 09:21

_________________________________Bakkie!___________________________________

Het is halverwege de jaren zestig dat we vanuit Engeland met bestemming Rotjeknor de
Noordzee over kachelen.
Ons schip is een raised quarterdecker van 550 t. dwt.
Het is mooi weer, de wind zit in de oosthoek 2 tot 3 bft. en het zeetje is rustig.
We varen in ballast en lopen hard, wel 9 mijl!
Beneden doet Aagje Brons (6ED 395 pk direct omkeerbaar) haar best.
Omdat we met leeg schip niet loodsplichtig zijn, stomen we de loodspost voorbij zonder in te houden.
Op dat moment komt de vetpriester boven stormen en roept dat de motor stop moet want het stuwlager is witheet.
‘Is het lager dan nog te redden?’ Vraagt die ouwe.
‘Nee dat niet maar de motor moet stop!’
‘Niks daarvan’ zegt die ouwe “nog geen tien minuten en we zijn binnen, zolang houdt hij het nog wel uit.’

De filosofie achter dit besluit komt neer op:
Buitengaats ben je een schip in nood en overgeleverd aan de aasgieren van Smit.
Binnen huur je een sleepbootje voor een reisje naar de werf en spaart hopen geld uit.
En omdat als het er op aankomt niet de reder maar de verzekering de baas is, moet je als kapitein zijnde op de centjes letten.

Onze vetpriester verdwijnt al sputterend in de vetput, maar nog geen minuut later meld hij zich via de spreekbuis ‘ik gooi de kar nu stop!’
Die ouwe is nu net zo witheet als het lager daar beneden ‘als je dat godverdomme maar uit je bolle kop laat, ik ben hier de kapitein! Ik beslis!’
‘Maar ik ben de machinist en hier beneden beslis ik!’
En terwijl die ouwe nog staat te dreigen met hel en verdoemenis, zet de hwtk de motor stil.
Even staat die ouwe naar adem te happen, dan vliegt hij naar de brug manoeuvreerstand en draait het “orgelwiel” in standje startlucht.
De motor geeft nog geen zucht, laat staan dat hij start.
Het lager zit muurvast.
Precies datgene waar die ouwe, die dit al eens heeft meegemaakt, bang voor was.
Dan maar de spijker erin.

We liggen net noord van de vaargeul minder dan een halve mijl van De Hoek.
Met de middengolfzender vraagt de ouwe, via Scheveningen Radio, een telefoongesprek met de verzekering aan.
Wanneer het vuiltje doorgegeven is, wordt ons te verstaan gegeven dat we teruggebeld worden.
Voor het gesprek goed en wel teneinde is, zien we een grote havensleper naar buiten stomen.
Ze hebben scherpe oortjes daar bij Smit.
De sleper draait bij en manoeuvreert zijn kont onder onze kop
Een van onze Kaapverdiaanse matrozen loopt naar voren, klaar om iets aan te pakken.
Ik ga er meteen achteraan en kom net op tijd om het keesje van een hieuwlijn terug overboord te gooien.
Omdat het achterdek van de sleepboot veel lager dan onze bak is, kunnen de jongens van Smit mij niet zien maar steeds als het keesje op de bak valt, gooi ik het weer overboord.
De sleper die door de stroom wordt weggezet en ook nog eens rekening moet houden met onze ankerketting, brengt zijn kont weer dichterbij.
Van beneden word er geroepen dat we de lijn moeten pakken, maar dat is nu net wat ik niét van plan ben.
Die ouwe van ons, die een en ander met stijgende verbazing heeft staan aankijken, komt met grote driftige passen door het gangboord aanzetten en informeert naar mijn geestelijke gezondheid.
Ik leg hem uit dat ik, omdat ik bij Wijsmuller heb gevaren, weet wat er speelt.
Eerst pak je een hieuwlijn aan, daaraan zit een voorlopertje van touw en daaraan een sleepdraad.
Op het moment dat je de hieuwlijn begint binnen te halen, ben je dus bezig een sleepverbinding tot stand te brengen en dat kan centjes kosten.
De woorden centjes en kosten wekken bij onze ouwe heftige gevoelens op.
Met zijn handen breed uit elkaar op het potdeksel, als een dominee op zijn kansel, spreekt hij de gemeente vermanend toe.
‘Opgesodemieterd, stelletje kloo….. lamzakken! Als ik je goddomme nodig heb, zal ik je goddomme wel roepen!’
Na deze stichtelijke woorden draait hij zich naar mij en zegt: ‘Je pakt geen lijntje aan zonder dat ik het zeg.’
Nu was ik dat toch al niet van plan, dus dat komt goed uit.
Vanaf de brug wordt er geroepen dat Scheveningen Radio een gesprek voor ons heeft, dus gaat die ouwe weer rap naar achter.
Na een poosje komt hij op de brugvleugel en roept dat er een contract is tussen de verzekering en Smit en dat we vast kunnen maken.
De sleper, die natuurlijk op de middengolf heeft meegeluisterd, heeft zijn kont alweer in positie gebracht.
In no time halen we de sleepdraad binnen, die ik niet met het oog om de bolder gooi, maar om de krachten te verdelen over drie bolders beleg en daarna afbindsel met een “strontje.”
Dit heeft als bijkomend voordeel dat je, onafhankelijk van de sleper, kan losgooien wanneer je dat zelf wil.
We slingeren de motor van de ankerlier aan en gaan ankerop.
Nog voor het anker boven water is, hebben we een boeggolf zoals ik hier aan boord nog nooit heb meegemaakt.
We lopen minstens twaalf mijl!
Voor we het in de gaten hebben zijn we bij de werf Niehuis van de Berg, alwaar ik een paar dagen later iemand een pot dekkengroen over zijn oren trek.

(Maar dat is weer een ander verhaal).



Albert.
Zeebeest
 
Berichten: 80
Geregistreerd: zo 04 apr 2010, 10:33

Re: VERHALEN van TOEN.

Berichtdoor Ben » di 06 apr 2010, 12:51

Hallo Albert -Goeie morgen.ik heb met plezier jeverhalen zitten lezen.Er zijn uitdrukingen bij die ik nog nooit gehoord heb.
Vetpriester voor de machinist vind ik ook goed die heb ik al meer gehoord hier op de zeil klipper.
Ik heb zelf als stoker en later als machinist gevaren bij de marine in dejaren 49 t/m 1955 maar dat is andere koek als bij jullie op de koopvaardij-Een oude vriend van mij heeft in de oorlogstyd gevaren op de Oranje,daar heb ik ook heel wat verhalen van gehoord.Ik ben hier op de klipper terecht gekomen via leen. Die kon ik weer van Dutchfleet.
Ik hoop dat je het niet erg vind dat dit stukje tussen jou verhalen inkomt, anders poets je het maar weg.Groetjes. Ben.
Avatar gebruiker
Ben
1e machinist
 
Berichten: 2007
Geregistreerd: ma 01 maart 2010, 19:54
Woonplaats: Armacao de Pera Portugal

Re: VERHALEN van TOEN.

Berichtdoor Zeebeest » di 06 apr 2010, 15:24

Hallo Ben,

Het doet me plezier dat je mijn schrijfsels waardeert, dankje wel. Dus jij bent ook een vetputtenist ofwel vetpriester geweest, dan weet je ook precies waar het over ging.
Ik vindt het trouwens heel leuk als forumleden lekker tussen de verhaaltjes door komen ouwenelen, dat maakt het allemaal wat gemoedelijker en gezellig. Bovendien ben ik dit topic niet begonnen als een "privé tuintje" van Albert. Integendeel, ik hoop juist op verhaaltjes van iedereen die er lol in heeft om wat van zijn belevenissen, groot of klein, hier te plaatsen.

Vriendelijke groet, Albert
Zeebeest
 
Berichten: 80
Geregistreerd: zo 04 apr 2010, 10:33

Re: VERHALEN van TOEN.

Berichtdoor Zeebeest » do 08 apr 2010, 10:38

Ankeren.


Op de “Noordstad” was die ouwe niet zo gek op ankeren en kreeg het vaak voor elkaar dat we toch naar binnen konden.

Bijvoorbeeld in Parr, Cornwall, een klein haventje waar hooguit een dozijn coastertjes in kunnen.

Het is al een tijdje slecht weer storm en regen, dus de schepen die binnen liggen worden niet beladen want de chinaclay (poederfijne witte porseleinaarde) waait er harder uit dan dat ze er in gaat.
Buiten ligt een aardig ploegje schepen voor anker, te wachten tot er binnen plaats is.
In de baai loopt een zware deining met hoge golven
Dan komt de Noordstad op de rede en gooit de spijker er in maar steekt te weinig ketting gevolg; in ca. anderhalf uur krabben we van de ene kant van de baai naar de andere.
Terug stomen en twee spijkers (met te weinig ketting) er in en weer aan het krabben.
Terwijl we weer opstomen belt die ouwe via de middengolfzender met havenmeester Tom.
‘Zeg Tom, we hebben het geprobeerd met één anker, toen met twee ankers maar we blijven krabben.’
‘Ja’ Zegt Tom ‘Ik heb jullie al een tijdje in de peiling, met hoogwater kom ik met het loodsbootje naar buiten en breng jullie binnen, dan kan je zolang bij een ander langszij.’

Dus liggen wij rustig in de haven op beter weer te wachten en kunnen 's avonds stappen, terwijl de rest zwaar achter het anker ligt te stampen.
Wanneer er weer geladen kan worden, vind die ouwe het wel vreemd dat we netjes moeten wachten tot de schepen die al voor anker lagen toen wij aankwamen geladen zijn.
Ja, Tom is wel goed maar niet gek.

Nog een.

We komen voor Leixoes en de loodsdienst is gestaakt.
Windkracht 8 uit het westen met als eerste oppertje Amerika en een er bij passend zeetje.
Die ouwe kan lullen als Brugman maar er komt geen loods.
Ankeren is hier geen lolletje en gaan liggen steken is ook iets dat je niet voor je plezier doet.
Die ouwe roept weer Leixoes Harbour op en vraagt of we zonder loods naar binnen mogen.
Weer volgt er een botte weigering.
‘Yes sir, but we have enginetroubles.’ liegt die ouwe, terwijl we vollekracht richting pieren stomen ‘So we enter without a pilot.’
Paniek aan de wal en we mogen, op straffe van ik weet niet wat, beslist herhaal beslist niet binnen lopen.
Dan speelt die ouwe het spelletje van ‘Can you repeat please you are fading away? Hello do you recei............. Hello Leixoes do you reed me? I didn't got your last messages please repeat.’
‘Noordstad, you can not, I repeat not, enter the harbour, you must anchor, do you receive me?’
‘Yes leixoes I received you loud and clear but I’m right in the entrance now and can't turn around’.
Een hoop geschreeuw en dreigementen en wij als een speer voor de wal.
Dan komen de uniformen aan boord om verhaal te halen, maar vinden de hele bemanning in de machinekamer, zogenaamd aan het sleutelen aan Aagje Brons.
Veel kwaaie woorden maar geen represailles en wij zitten 's avonds gezellig in de Cactusbar en voeren diepgaande gesprekken met Maria, Rosa en nog een paar andere "studentes”.

Afbeelding


Albert
Zeebeest
 
Berichten: 80
Geregistreerd: zo 04 apr 2010, 10:33

Re: VERHALEN van TOEN.

Berichtdoor Leen B » do 08 apr 2010, 16:01

Hallo Albert meesterlijk verhaal 8-) dat krabbende anker komt me bekend
voor. :mrgreen: Daar heb ik toen ook een verhaal over geschreven.
'Gered door het bier' maar dat gebeurde bij Blackwater Ierland. Leen
Avatar gebruiker
Leen B
Site Chef
 
Berichten: 3079
Geregistreerd: ma 22 feb 2010, 16:08
Woonplaats: Narbonne

Re: VERHALEN van TOEN.

Berichtdoor bart » do 08 apr 2010, 16:14

‘Op klompen naar de Marine’


Door machinist 1 o/m Bart v W
Een hele goede avond samen, na de tweede wereld oorlog kon ik geen rust vinden. En wilde ik persé naar Nederlands Indië toe maar was daar helaas nog te jong voor.
Ik begin maar, met me eerst even voor te stellen. Ik ben geboren op 15 Juli 1930 in een klein boerendorp op de Veluwe. Toen ik geboren werd , was mijn vader 62 en mijn moeder 49 jaar. Beide waren eerder getrouwd geweest mijn moeder was weduwe, en mijn vader weduwnaar. Mijn vader had drie en mijn moeder 6 kinderen. Uit het laatste huwelijk zijn vier kinderen geboren waarvan ik de jongste was .Maar ik heb zeer zeker een fijne jeugd gehad. Als mijn vader s,avonds thuis kwam zei mijn moeder vaak tegen hem. Man mijn kinderen en jou kinderen hebben weer eens ruzie met onze kinderen gehad. Zo ver wat mijn jeugd betreft, waarschijnlijk mede door de tweede wereld oorlog, zocht ik naar het avontuur. Ik wilde o zo graag naar Nederlands Indië toe maar was daar helaas nog te jong voor.Toen besloot ik om naar de marine te gaan, Toen onze opleiding in Amsterdam klaar was werden we over geplaatst. We werden allemaal ergens anders geplaatst.

Hr Ms Hoogeveen..jpg

Ik zelf kwam op de HRMS Marsdiep bij de mijnenveegdienst terecht.
Dit was een hele ervaring daar de meeste opvarende dienstplichtig waren ,en vaak van de binnen vaart kwamen.Het eerste wat ik hoorde was , daar heb je weer zo,n stomme beroeps. Achteraf viel dat best wel mee want het bleken toch fijne jongens te zijn. Je begon je ronde om je aan elkaar voor te stellen .De volgende dag werd me, mijn taak aan boord toegewezen. Ik kwam in de generator kamer terecht waar twee perkins generatoren stonden. Die voor de stroom van het schip moesten zorgden. En er stond een enorme grote sweap motor die tijdens het vegen een magnetisch veld achter het schip verzorgde. En ook nog een kachel die voor de verwarming van het HRMS Marsdiep zorgde Ik werd aan een dienstplichtige jongen toe gewezen die mij in moest werken. Na een goede uitleg en na vele handelingen uit gevoerd te hebben .Was ik klaar om zelf mijn taak uit te voeren .
Na een week gingen we richting Borkum en gingen s,avonds voor anker. Toen alles klaar was voor de nacht kregen we s,avonds een oorlam van de commandant. De fles jenever ging rond en er was maar een glaasje bij en toen de fles bij mij kwam bedankte ik er voor .Wat een gejubel van de andere bemanningsleden deed los barsten. Nu hebben we hier een stoker die niet drinkt riepen ze in koor. En dat heb ik later wel geweten! Dat kan ik jullie wel vertellen

De volgende morgen werd het anker gelicht en namen de mijnenvegers hun positie in. Het was in tussen tegen het aflossen van de wacht , dus begaf ik me na de generator ruimte. De perkins draaide rustig, en na bij gepraat te zijn nam ik de wacht over. Na een half uur kreeg ik de opdracht de sweap motor te starten wat met luchtdruk gebeurde. Ik draaide het ventiel van de luchtfles open en met een sissend geluid van de startlucht sloeg de Sweap aan. Na dat we verschillende malen op en neer gevaren waren was onze geveegde opdracht klaar . En kon ik de sweap motor weer stoppen .We stoomden weer naar Borkum terug waar we weer in de haven af meerden . Er werd geen permissie om te passagieren gegeven .Maar daar we de volgende dag binnen zouden blijven liggen, mochten we die middag gaan passagieren .En aangezien er s,avonds door de maten al een stevig pilsje gedronken was. Namen ze me regelmatig in de maling om dat ik niet dronk. Dus ik dacht ik ga morgen zeker weten wel alleen passagieren.En de volgende dag ben ik in mijn eentje naar Borkum gegaan Met de gedachte wat souvenirs voor thuis te kopen, maar daar is niks van gekomen .
Borkum.jpg
Borkum.jpg (28.37 KiB) 15071 keer bekeken

Toen ik voor een etalage stond kwam er een jonge Duitse vrouw naast me staan . En daar ik in de oorlog Duits had geleerd , kon ik haar goed verstaan. En zo doende we besloten om een stukje te gaan wandelen Maar op gegeven moment bleken we voor haar woning te staan .Ik ben toen met haar mee naar binnen gegaan ,en heb daar de middag doorgebracht. S,avonds om elf uur ging ik weer naar boord terug maar tot mijn verbazing ging er geen treintje meer.Dus moest ik lopend naar de haven terug dat was zeker een kilometer of zes. Met het gevolg dat ik een kwartier te laat was. Maar de wacht commandant had daar gelukkig begrip voor, en kon ik daarna gelukkig mijn kooi induiken. Bart
Laatst bijgewerkt door bart op vr 09 apr 2010, 15:43, in totaal 1 keer bewerkt.
Avatar gebruiker
bart
Opper Hofmeester
 
Berichten: 3682
Geregistreerd: di 02 maart 2010, 19:28
Woonplaats: ede

Volgende

Keer terug naar Zeilclipper.

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 2 gasten