VERHALEN van TOEN.

Omschrijving van je eerste forum.

Re: VERHALEN van TOEN.

Berichtdoor bart » vr 19 nov 2010, 16:53

40 destroyer_van_galen.JPG

Na het vertrek uit Colombo begonnen we aan de oversteek naar Aden.
40+ Snelius.jpg
40+ Snelius.jpg (4.3 KiB) 11928 keer bekeken

Halverwege daar van ontmoete we de HRMS Snellius, waarna de machines werden gestopt. En gingen midden op Indische oceaan dobberend met de sloepen elkaars schepen bekijken.
41  Aden.jpg
41 Aden.jpg (10.2 KiB) 11928 keer bekeken

Drie dagen later bereikten we Aden en gingen daar olie laden, en via de rode zee bereikte we daarna Suez en hier was het weer olie laden geblazen. Om daarna in konvooi de tocht door het kanaal te beginnen. Mijn mening is dat als onze voor vaderen het hier beter hadden aangepakt, en de mens als mens hadden behandeld. De situatie daar heel anders geweest zou zijn, wel jammer dat de zucht naar vrijheid nu ook niet geworden was wat deze wel dachten. Er heerste daar een armoede niet te geloven allemaal, en dat was niet leuk om te zien.
42 Arriving in PortSaid.jpg

Maar al met al onze reis ging gewoon verder, en het was al donker toen we Portsaid bereikten. Daar het post vliegtuig helaas niet had kunnen landen kregen we onze post pas in malta, wat flink balen was. Daar het op de Middellandse zee vrij koud was koud, hadden we ons Nederlandse tenue weer snel aangetrokken.
43 HMS Malta.jpg

Na een rustige zee bereikte we Malta, en gelukkig was ook onze de post daar aan gekomen, zo dat we weer wat van thuis te lezen hadden. En hier gingen we natuurlijk ook passagieren. Er waren tenminste nog vele herinneringen uit de tweede wereld oorlog te zien. Ook werden er 2 bemanning leden van boord naar het hospitaal toe gebracht, om dat ze erg ziek waren. We waren zo druk geweest met het bekijken van alles ,dat het al donker was voor we in de stad belanden. We kwamen in een klein smal straatje genaamd de zeven smarten,en uit eindelijk kwamen we in een café terecht.
Waar hoofdzakelijk Engelse matrozen zaten, en na dat we diverse pilsjes hadden gedronken, vaak ook nog aan geboden door de Engelse matrozen. Kwam de stemming er al heel snel in, en werd er veel gezongen. Tot mijn vriend op het idee kwam om te vragen of er ergens nog een leuke gelegenheid was met meisjes. Waar op een matroos zei jongens dat regelen we wel even voor jullie. Een poosje later werden we door een paar matrozen geroepen. En na eerst onze biertjes betaald te hebben wat erg mee viel het meeste hadden we tenslotte gekregen, gingen we naar buiten toe.

44 koetsen_4.jpg

Toen we buiten kwamen stond er een koets voor met twee paarden, en een koetsier in vol tenue voor de deur. Nadat we met de engelse matrozen waren in gestapt. Ging de gang er in buiten de stad gekomen ging het steeds verder, door lanen en uit eindelijk kwamen we in bossen terecht.
Homobar.
Waar we een groot restaurant rond om verlicht als was het een plaatje zagen. En waar van buiten af de muziek goed te horen was. Na dat we uit gestapt waren en binnen kwamen, zagen we dat er op deze muziek vol op werd gedanst. We liepen eerst richting bar om eerst maar eens de nodige biertjes in te nemen. Na dat we er een paar hadden gedronken keek ik eens naar de dans vloer, en zei vol verbazing tegen me vriend joh dat zijn allemaal kerels.
Avatar gebruiker
bart
Opper Hofmeester
 
Berichten: 3682
Geregistreerd: di 02 maart 2010, 19:28
Woonplaats: ede

Re: VERHALEN van TOEN.

Berichtdoor bart » vr 19 nov 2010, 17:12

45 Homo bar.jpg

Maar hij zei Bart wat kan ons nou schelen daar hebben wij toch niks mee te maken, als het maar gezellig is. Ik zei nou voor mij mooi niet ik ga weg hier, waar op hij zei. Ben je nou helemaal gek Bart, dat kan nou wel zo zijn zie ik maar ik ben weg. waarop hij zei doe toch niet zo flauw man. Maar ik zei nou ik zie je straks wel weer ik ga ergens anders heen. Dus ging ik kwaad naar buiten toe, en buiten staand dacht ik hoe kom ik nou bij de haven. Terwijl ik mij van die homobar verwijderde zag ik een man en een vrouw staan. En ik dacht ik vraag de weg aan deze mensen. En toen ik vroeg waar ik de haven kon vinden, gaf die vrouw me daar een klap in mijn gezicht. Wat me behoorlijk pijn deed!! Bart Word verv!
46 Bart v Wakeren Einde..JPG
Avatar gebruiker
bart
Opper Hofmeester
 
Berichten: 3682
Geregistreerd: di 02 maart 2010, 19:28
Woonplaats: ede

Re: VERHALEN van TOEN.

Berichtdoor Joop Kieviet » zo 28 nov 2010, 19:00

Paardrijden

Met het s.t.t. “Mijdrecht” olie laden in Puerto Coveñas Colombia in de Golf van Darien, was weer eens iets anders dan altijd maar weer dezelfde laadhavens zoals Aruba of Curacao. Toen we daar aankwamen zagen we niets anders dan een oliesteiger en bush, de gezichten werden wat somberder zo te zien niet veel te beleven en we troosten onszelf al met de gedachte dan maar een kaartje leggen met een potje geel vocht en komen we tijd ook wel weer door. Enkele legden zich daar niet bij neer en gingen aan de wal kijken en tot hun verbazing was het mogelijk voor een paar dollar paard te kunnen rijden, direct even oefenen en kijken of de paarden echt de mogelijkheid hadden om ermee te kunnen draven of racen. Een paar gingen gelijk op een draf aan de haal de bush in en wij in spanning afwachten wat er zou gebeuren en op welke verhalen zij de onwetenden bij terugkomst zouden trakteren. Ik zelf kon daar niet op wachten en ben met collega’s alvast op onderzoek een zandweg in gegaan, als er mensen met paarden zijn moet er toch wat meer te beleven zijn. Na een stiefkwartierke lopen zagen we een hut met een veranda waarop de weggerende ruiters een biertje zaten te drinken terwijl ervoor de paarden stonden te grazen. Wij aanschuiven en uiteraard onze dorst lessen met het welbekende gerstennat en de vraag hoe ging paardrijden waren het goede paarden, het antwoord was luid en duidelijk “Prima paarden renden als gekken je hoefde totaal niets te doen als je wat deed schudde het paard met zijn hoofd en rende door tot aan de hut met veranda”. Hieruit bleek dat ze de weg beter wisten dan menig taxichauffeur en linea recta zonder omwegen naar de kroeg renden. Over africhten gesproken.
Na een paar biertjes vroegen we de collaga ruiters rijden die paarden nu ook weer terug waar ze vandaan komen, natuurlijk zeiden ze, nou wij hebben niet veel zin om dat stuk weer terug te lopen met toch aardig wat van die alcoholische versnaperingen op, kunnen we niet bij jullie achterop als je teruggaat,geen bezwaar hunnerzijds.
Wij vol enthousiasme met veel moeite achter de ruiter geklommen en vol galop naar het schip terug en dat is iets waar we dagenlang aan werden herinnerd, ik had twee fantastische rode konen op het zitvlak. Zonder enige smeermiddelen (uierzalf) was het zitten geen doen en ik heb er tot we in Philadelphia aankwamen flink last van gehad en werd het wachtlopen weer echt met lopen doorgebracht, deze jongen gaat nooit meer achter een ruiter op een paard meehuppelen. :oops: :evil: :lol:

Gr. Joop
Avatar gebruiker
Joop Kieviet
 
Berichten: 53
Geregistreerd: di 23 maart 2010, 19:12

Re: VERHALEN van TOEN.

Berichtdoor Leen B » ma 29 nov 2010, 16:22

Joop Kieviet schreef:Paardrijden

Met het s.t.t. “Mijdrecht” olie laden in Puerto Coveñas Colombia in de Golf van Darien, was weer eens iets anders dan altijd maar weer dezelfde laadhavens zoals Aruba of Curacao. Toen we daar aankwamen zagen we niets anders dan een oliesteiger en bush, de gezichten werden wat somberder zo te zien niet veel te beleven en we troosten onszelf al met de gedachte dan maar een kaartje leggen met een potje geel vocht en komen we tijd ook wel weer door. Enkele legden zich daar niet bij neer en gingen aan de wal kijken en tot hun verbazing was het mogelijk voor een paar dollar paard te kunnen rijden, direct even oefenen en kijken of de paarden echt de mogelijkheid hadden om ermee te kunnen draven of racen. Een paar gingen gelijk op een draf aan de haal de bush in en wij in spanning afwachten wat er zou gebeuren en op welke verhalen zij de onwetenden bij terugkomst zouden trakteren. Ik zelf kon daar niet op wachten en ben met collega’s alvast op onderzoek een zandweg in gegaan, als er mensen met paarden zijn moet er toch wat meer te beleven zijn. Na een stiefkwartierke lopen zagen we een hut met een veranda waarop de weggerende ruiters een biertje zaten te drinken terwijl ervoor de paarden stonden te grazen. Wij aanschuiven en uiteraard onze dorst lessen met het welbekende gerstennat en de vraag hoe ging paardrijden waren het goede paarden, het antwoord was luid en duidelijk “Prima paarden renden als gekken je hoefde totaal niets te doen als je wat deed schudde het paard met zijn hoofd en rende door tot aan de hut met veranda”. Hieruit bleek dat ze de weg beter wisten dan menig taxichauffeur en linea recta zonder omwegen naar de kroeg renden. Over africhten gesproken.
Na een paar biertjes vroegen we de collaga ruiters rijden die paarden nu ook weer terug waar ze vandaan komen, natuurlijk zeiden ze, nou wij hebben niet veel zin om dat stuk weer terug te lopen met toch aardig wat van die alcoholische versnaperingen op, kunnen we niet bij jullie achterop als je teruggaat,geen bezwaar hunnerzijds.
Wij vol enthousiasme met veel moeite achter de ruiter geklommen en vol galop naar het schip terug en dat is iets waar we dagenlang aan werden herinnerd, ik had twee fantastische rode konen op het zitvlak. Zonder enige smeermiddelen (uierzalf) was het zitten geen doen en ik heb er tot we in Philadelphia aankwamen flink last van gehad en werd het wachtlopen weer echt met lopen doorgebracht, deze jongen gaat nooit meer achter een ruiter op een paard meehuppelen. :oops: :evil: :lol:

Gr. Joop

Goed verhaal Joop :) voor mij is het helemaal nieuw ik heb daar nog nooit iets over gehoord. 8-) 8-) Leen :P
Avatar gebruiker
Leen B
Site Chef
 
Berichten: 3080
Geregistreerd: ma 22 feb 2010, 16:08
Woonplaats: Narbonne

Re: VERHALEN van TOEN.

Berichtdoor Joop Kieviet » ma 29 nov 2010, 18:39

Leen,

Het grote gebeuren met de paarden :roll: was in februari 1963 mijn eerste tanker na Nieuw Guinea :( dus een aardig tijdje geleden maar de lidtekens zijn nog licht
aanwezig :lol: :lol:

Gr. joop
Avatar gebruiker
Joop Kieviet
 
Berichten: 53
Geregistreerd: di 23 maart 2010, 19:12

Re: VERHALEN van TOEN.

Berichtdoor Zeebeest » do 02 dec 2010, 11:29

Jan 6 . Koperkoorts


Na lossen in Norwich, komt die ouwe terug van de wal. ‘Jongens, we moeten koper laden in Hamburg, volle bak 550 ton.’ Iedereen is opgetogen, wij omdat we weer eens ouderwets kunnen gaan stappen in”Sankt Pauli” en 2e vetpriester Jan, vanwege het woord “koper”.
In ballast steken we de Noordzee over, er staat een aardig briesje S.W. 6-7 en een lekker knobbelzeetje dat schuin achterin komt. We maken af en toe een beste schuiver, maar niets om je druk over te maken. Alleen de lichtmatroos ziet wat bleekjes en later zelfs groen maar dat laatste pas als ik begin over haring met slagroom en uitgebakken spekkies.

Zaterdagochtend vroeg stomen we de Elbe op, dat belooft een lang, wild, weekend te worden.
Niet dus! We draaien een of andere afgelegen gribus van een haven in, waar een stel lichtertjes op de boeien liggen. ‘Bitte sehr, ihre ladung’ zegt de loods. Onze plek voor het weekend is langszij de lichters. De jollenfuhrer vaart daar niet en een Grunninger reder, van Zeeuwse afkomst, betaalt niet voor een bootje naar de wal.
De stemming is ver onder nul. Alleen Jan loopt stralend rond, hij begint zelfs tevreden te neuriën wanneer hij over de railing hangt.
Hij kijkt naar “de kopermijn”, met de stupide grijns van een goudzoeker die een vette vondst heeft gedaan.

De ouwe stelt voor om maar meteen te gaan tellen.
Dat kan makkelijk, want de broden roodkoper van ca. 90 kg. liggen netjes op stapeltjes waar je omheen kan lopen. Jan, die zich meteen als vrijwilliger aanmeldt, wordt te verstaan gegeven dat als hij binnen tien meter van de lading durft te komen, de ouwe in hoogst eigenpersoon de lijfstraffen weer zal in én uitvoeren. We gaan met zijn drieën onafhankelijk van elkaar tellen en komen op het zelfde uit. Gezellig is het die avond niet dus we zoeken al vroeg de kooi op.

’s Nachts om een uur of twee schrik ik wakker van een luid gevloek en geschreeuw. Ik vlieg mijn kooi uit en ren, alleen gekleed in mijn pendek, naar boven. Daar zie ik op de lichters Jan rondjes rennen, met die ouwe, gewapend met een end hout, er vloekend en tierend achteraan.
Opeens schiet Jan de loodsladder op met die ouwe op zijn hielen. Nu worden de rondjes voortgezet bij ons aan dek. Ondertussen is de hele bemanning wakker en aanwezig en moedigt beide partijen aan. De ouwe, die nu paars aanloopt, roept ons toe om ‘die gore klootzak’ te grijpen want hij moet hem hoognodig iets ‘vertellen’. Maar dat vinden we onsportief, dus houden we ons Oost-Indisch doof. Omdat wij de trappen naar het achterdek als tribune gebruiken, kan Jan niet naar de vetput vluchten om zich daar op te sluiten.
Onze gezagvoerder begint buitenadem te raken en bedenkt een list.
Hij schiet het luikhoofd op en beheerst zo beide gangboorden.
Langzaam drijft hij, dreigend met zijn eind hout, Jan voor zich uit.
Jan ziet nog maar een uitweg en vliegt de mast in.
De ouwe gooit hem nog het stuk hout naar zijn kop, maar mist.
What go’s up, must come down, denkt die ouwe en hij vraagt en krijgt een stoel, een deken en een grote mok koffie.
Hij nestelt zich bij de mastvoet en kijkt, als een kat naar de kanarie, hoopvol omhoog.
Jan is intussen schrijlings op het toplicht gaan zitten en denkt er niet aan om naar beneden te komen.
Wij zien dat dit geintje nog wel even kan duren en zoeken ook onze kooien weer op.

De kok, die deze zondagmorgen als eerste opstaat, vindt de die ouwe slapend in zijn deken en de “vogel”gevlogen. Die ouwe heeft het in de vroege ochtendnevel toch koud gekregen en is zo stijf als een plank. Voor hij als een gebroken man naar zijn kooi gaat, geeft hij opdracht om opnieuw te tellen en zeewacht te lopen, zodat we ‘die nageboorte van een venerische teringhoer’in de gaten kunnen houden. Met protesten heeft hij niets te maken, hij haalt zijn pijnlijke schouders op en verdwijnt naar zijn hut. Wanneer ik hem naroep dat hij, aangezien hij de 6-12 loopt, meteen aan de bak kan, is het zijn beurt om Oost-Indisch doof te zijn.

We tellen maandagmorgen voor het laden nog een keer alles in de lichtertjes en bij het laden nog eens. Ik kan geen koper meer zien! Dit in tegenstelling tot Jan, die steeds dichterbij komt en met een koortsachtige blik in zijn ogen naar de aanboord komende hijsen koper staart.
‘Au’ roept Jan, terwijl de tranen in zijn ogen springen. ‘Ik had je toch gewaarschuwd’zegt die ouwe en kijkt vol trots naar de punt van zijn rechterschoen, die een diepe indruk in Jan’s achterwerk heeft gemaakt. Tussen de middag na het eten, staat Jan als eerste op en verdwijnt naar beneden om ‘nog even een tukkie te doen’. Die ouwe gaat ook de messroom uit, maar dan via de deur naar dek, waar hij net op tijd bij de machinekamerdeur arriveert om Jan weer een geweldige schop onder zijn kont te verkopen. ‘Twee- nul’ bromt hij tevreden.

Na het laden en zeeklaar maken, komen er hangsloten op de luikjes van de mangaten naar de ruimen.
s’ Nachts op zee lijkt het de Sing-Sing wel. Op de meest onverwachte momenten dwaalt de lichtbundel van de Aldislamp over dek, maar Jan laat zich niet zien.

In Rotterdam gaat de lading in een groot zeeschip. Wéér sta ik met mijn tallybook in aanslag te tellen en te turven.
Ik krijg langzamerhand het idee dat als ik nog één keer het woord koper hoor, een psychiater aan mij een beste boterham kan verdienen. Na het lossen roept die ouwe me bij zich in zijn hut. Daar zit ook de agent van de ontvanger. ‘Volgens de ontvanger zijn er twee broden tekort, kan dat?’ Nu heb ik de laatste uren mijn gedachte zowat overal gehad, behalve bij de lading die me zo onderhand de strot uitkomt en het kan best zo zijn dat ik de getallen een ietsepietsie heb aangepast. Met meer zekerheid dan gerechtvaardigd, beweer ik dat na al dat tellen met steeds de zelfde uitkomst, ik 100% zeker ben. De agent is echter niet overtuigd en blijft op zijn stuk staan. Ook die ouwe, die misschien aan Jan denkt, begint te twijfelen.
‘Kap ik ben er zo zeker van dat ik zou zeggen, laat maar weer uitlossen en over tallyen op kosten van ongelijk.’ ‘Oké’ zegt die ouwe, die afgaat op mijn “zekerheid” ‘laat maar uitlossen.’ De agent sputtert nog wat tegen, maar durft toch de gok niet aan en tekent voor ontvangst.

We doen een reisje kunstmest van Sas van Gent naar Waterford en dan met scrapt metal van Bristol naar Passages in Spanje. We arriveren op vrijdagmiddag maar worden maandag pas gelost. Maandagmorgen vraagt die ouwe of hij even iets van mijn kostbare tijd in beslag mag nemen. Oei, wanneer die ouwe sarcastisch gaat doen, is het oppassen geblazen. ‘Appie mien jong, (o nee, dit wordt écht oppassen) zou jij me misschien het volgende kunnen uitleggen.
Die 2e is al drie dagen zwaar aan het stappen. Hij heeft deze keer geen geld opgenomen, maar hij zuipt en neukt zich al het hele weekend drie slagen in de rondte, wat met zo’n rotkop zeker geen snuitjeswerk is. Nu moet je niet denken dat ik spijkers op laagwater zoek, maar het woord “koper” zie ik in grote rooie neonletters voorbij komen en jij was zo verrekte zeker daar in Rotterdam dat ik er ook ben ingetrapt. Maar nu ben ìk er zeker van dat jij hier meer van weet, dus biecht maar op, hondsvod.’ ‘Kap, hoe Jan toch noch aan dat koper is gekomen weet ik niet. Maar ik was tussen de middag even aan boord van dat grote schip geweest en had gezien dat onze partij koper bij nog een partij koper was gestuwd, zonder separatie materiaal ertussen, dus het was nooit meer mogelijk om te zien waar de ene partij eindigde en de andere begon.’ Even is het stil. ‘Albert mien jong, ik ben trots op jou, jij wordt nog es een echte Grunniger.’

‘Eh, dat is een compliment kap?’




Albert
Zeebeest
 
Berichten: 80
Geregistreerd: zo 04 apr 2010, 10:33

Re: VERHALEN van TOEN.

Berichtdoor Leen B » vr 03 dec 2010, 15:52

Middag Albert :) dat is weer een klasse verhaal, mien jong :lol: En zeker om dat het ook nog over een vetpriester gaat. 8-) Hoe gaat het daar in Purmerent is het bij jullie ook zo koud als hier? Maar ja morgen gaan we toch weer naar de dooi toe, al is dat ook niet altijd even leuk. Groetjes en natuurlijk ook aan Marrejanne. Leen
Avatar gebruiker
Leen B
Site Chef
 
Berichten: 3080
Geregistreerd: ma 22 feb 2010, 16:08
Woonplaats: Narbonne

Re: VERHALEN van TOEN.

Berichtdoor bart » zo 05 dec 2010, 18:24

1 destroyer_van_galen.JPG

Waarschijnlijk heb ik die klap gekregen om dat ze dacht dat ik een homo was. Ik was zo kwaad op dat mens terwijl ik er toch zelf niks aan kon doen. Maar ik moest en zou mijn kwaadheid toch ergens op bot moeten vieren. En al lopend kwam ik langs een deur van een grote kerk,
2 kerk Malta.jpg

waar op de kolossale deur daar van een knop zat. Ik probeerde of die knop ook draaien wou en tot mijn grote verbazing ging de knop in het rond. Ik draaide fel door en hoorde op zeker moment, aan de andere kant van de deur.
Dat de knop aan andere kant van de deur op de grond viel. Mijn boosheid was op dat moment wel wat gezakt,
al hoe wel mijn kaak nog steeds verdomde zeer deed. Dus ben ik maar verder gegaan en dacht niet meer aan dat incident aan de haven. Maar er zijn nog wel zes knoppen bij gekomen, Waar mijn hele baaien hemd bol van stond. Daarna ben ik weer op de haven aangegaan. Maar wat ik me zelf afvroeg was Bart ouwe jongen ben jij nou nooit eens bang? Waarop ik dacht, ik zou niet weten wat bang zijn is. Hoewel ik me nu wel eens afvraag hoe het altijd zo goed met al die gekke capriolen die ik maakte is blijven gaan. Hoewel ik ook wel eens een goed pak slaag heb gehad, maar als mijn vriend er bij was hoefde ik mij daar geen zorgen over te maken.

3 Oeros.jpg
3 Oeros.jpg (9.4 KiB) 11868 keer bekeken

Want die was zo sterk als een oeros alleen kreeg je hem niet zo gauw aan het vechten. Maar als hij aan de gang ging was het net een stoomwals.
4 Foto Gangway.jpg

Toen ik aan de valreep kwam vroeg de wacht wat heb je daar Bart? Waar op ik antwoordde souvenirs, en ze zeiden ja, ja souvenirs dat zal wel waar wezen Bart. Toen ik bij het mangat van het stokers verblijf kwam kon ik er mooi niet door, dus heb mijn hemd opgelicht. En rinkel de kinkel daar vielen mijn buitgemaakte knoppen met veel gerinkel op het dek. Vol verbazing stonden de boys naar de door mij verzamelde knoppen te kijken, en ze zeiden ja, ja dat is Bart weer hoor. Vlak daarna kwam er een discussie op gang, waar al mijn mooie knoppen gebleven waren. Nou die hadden de boys mooi snel achterover gedrukt. Want een maand later kwam ik er op zeker achter dat het zo was. Want ik kwam ze op verschillende deuren aan boord tegen. De andere dag vroeg ik mijn vriend wat hem toch bezielde om daar zonder mij in die homobar te blijven. En hij zei Bart het was een groot feest en we hebben er veel gelachen en nog meer lol gehad. En dat jij weg wilde was je eigen keuze, dus was ik uit gepraat.
groetjes je vriend bart

5 Bart vWakeren Einde.JPG
5 Bart vWakeren Einde.JPG (35.32 KiB) 11868 keer bekeken
Avatar gebruiker
bart
Opper Hofmeester
 
Berichten: 3682
Geregistreerd: di 02 maart 2010, 19:28
Woonplaats: ede

Re: VERHALEN van TOEN.

Berichtdoor Zeebeest » wo 08 dec 2010, 11:37

Een nieuwe kuiptent.

Ofwel,

“Waarom makkelijk doen als het ook moeilijk kan”.


Beste Dirk,

Je vroeg me waar ik die mooie strakke nieuwe kuiptent heb laten maken.
Dat is heel eenvoudig, die bestel je in Denemarken en laat hem thuis bezorgen, geen centje pijn!

Maar laat ik bij het begin beginnen.

In het vroege voorjaar van 2002 werden wij, Marjanne en Albert, de nieuwe eigenaars van een LM 28 motorsailer(een Deens scheepje). Het schip was uitgerust met vele extra's en in goede conditie, behalve de kuiptent die was hard aan vervanging toe. Na het inwinnen van enige informatie was de eenvoudigste en goedkoopste oplossing, bestellen in Kolding, Denemarken.
Na een telefoontje en een paar E-mailtjes kreeg ik het nummer van een bankrekening in Duitsland waarop we het bedrag konden storten waarna de tent opgestuurd zou worden.

Na een paar weken wachten toch maar even gebeld en kreeg Brigitte aan de lijn. ‘Ja, dat klopt, want de tent is wel in Nederland geweest maar als onbestelbaar terug gestuurd, er was iets met de adressering of zo’.
Na mijn adres nogmaals gespeld te hebben kreeg ik de belofte dat de tent binnen een week bezorgd zou worden. Weer ging er een behoorlijke tijd overheen maar, je snapt het al, geen tent. Dan maar op vakantie met de oude tent, want er moet gevaren worden.

Om het schip een beetje beter te leren kennen zouden we wat in de buurt blijven, de wadden en het IJsselmeer. We vertrekken uit Purmerend en varen via het N-H Kanaal naar den Helder, een tochtje van 65 km. Met een gunstig windje in de kont Z W 4-5, kachelen we lekker naar het noorden. Achter in de middag toch de motor maar weer bij, omdat in het weekend de bruggen tot 19 uur draaien en het tussen de bomen nu eenmaal uitdrijven is. Om 18.40 uur roepen we de Kooybrug (de laatste voor den Helder) op en deze zal zo draaien. Op het moment dat we achteruit slaan om af te stoppen voor de brug geeft onze Bukh de geest. Starten wil niet en met de wind in de kont valt er niet op tijd te stoppen. Dan maar hard stuurboord en hopen dat we genoeg ruimte hebben om rond te komen. Intussen ook de brug oproepen en vertellen dat we een kleinigheidje aan de motor hebben. We vliegen rond en ik kan zo op een balk springen en een lijntje vast krijgen. Nou daar gaan we dan, kuipvloer omhoog en meteen ruikt het wat vreemd, een branderig luchtje. Met de brandblusser bij de hand het machinekamerluik een stukje, aan de van mij afgewende kant, opgetild. Geen vlammen wel rook. Nu het luik langzaam verder omhoog wel rook en stank, maar nog steeds geen vuur. De rook trekt weg, alles is zwart maar zo te zien heeft er niets gebrand. Hé, wat is dat? Onderin staat water, pikzwart water. Er gaat me een lichtje op en ik zoek het bij de uitlaat en jawel, achter de motor waar de koelwaterinjector op het spruitstuk zit is er iets mis. Precies in de bocht zit een gleuf van ca. 5 x 1 cm. Wat is er gebeurd? Door de zwavel in de gasolie (inmiddels niet meer?) vormt zich zwavelzuur juist bij de koelwaterinjector. Dit vreet het gietijzer van binnenuit aan en laat opeens een gat vallen waardoor uitlaatgassen en koelwater in de motorruimte spuiten.

Dit alles volgens de mensen van Bukh die ik later op de HISWA sprak.

Wat ik wel zelf al heb uitgedokterd is; dat de motor stopt omdat hij wordt gesmoord door zijn eigen uitlaatgassen en dus geen verbrandingslucht meer
krijgt. Wat nu? Geen motor en de bruggen stoppen er zo mee. Liggen blijven is niet te doen want de balk is te laag voor fenders en Marjanne vertikt het om de hele nacht het schip af te houden (ze houdt zogezegd de boot af).
Dan duik ik in de gereedschapskisten en merk dat de vorige eigenaar zeer grundlich was. Als je ooit een boot koopt, doe dat dan van een Duitser die hebben echt alles aan boord, b.v. 6 lenspompen ( 3 elektr. en 3 hand ) enz.. enz. Binnen korte tijd zit er een lap dik rubber met vier rvs slangenklemmen rond de lekke plek, draait de motor na enig aandringen en draaien de mannen van Post de Kooy de brug. (Inmiddels in hun eigen tijd).
We varen zeer langzaam de laatste kilometers naar den Helder en meren af in een jachthaven. Het rubber is goed blijven zitten en er lekt geen rook of water. Dan maar eens uittesten hoe het spul zich bij vollekracht houdt. De motor wordt weer gestart en met de schroef in zijn werk steeds meer toeren maken tot 1800 klappen.

Geen lekkerij!

Dat is gunstig want het is goedkoper om het schip naar de monteur te brengen dan andersom. Waar moeten we heen? Zwager Theo gebeld, "waar zit er een Bukhdealer?" Theo zoekt even op Internet en komt met wat adressen. De keus valt op Workum omdat dit met weinig motorgebruik te bereiken is. De volgende dag (zondag) langzaam naar de Koopvaardersschutsluis en het wad op. Dan, zeilend, via den Oever naar Workum. Maandagmorgen door Workum en net voor de spoorbrug stuurboord uit zit de dealer. "Ja meneer, we hebben wel een nieuw bocht voor u maar geen tijd om er aan te werken, als u het zelf wilt doen kunt u gebruik maken van ons gereedschap en de werkplaats".
Na een paar uur werken met toch nog enige hulp van de baas (het oude zooitje in de bankschroef en een moordenaar van meer dan een meter erop) is alles in orde. Waar gaan we heen? Als we nu eens binnendoor naar Dokkum scharrelen want daar liggen wat familieleden en kennissen met hun boten. Op ons gemak scharrellen we naar Dokkum, waar we gezellig een dag of drie doorbrengen. Onderweg kopen we bij een beroepsvisser een kilo gerookte aal.
We brengen drie gezellige dagen in Dokkum door.

Nu is drie dagen stilliggen voor mij een topprestatie, dus varen we naar het Lauwersmeer om eventueel een oversteekje te maken naar Schiermonnikoog.
In Lauwersoog worden we gebeld door dochterlief met de mededeling dat Kolding wederom gebeld heeft want de tent is weer, als onbestelbaar, in Denemarken teruggekomen. Nogal moedeloos bellen we Kolding en vragen Brigitte om de tent voorlopig maar vast te houden tot na de vakantie waarna we wel verder zullen zien. Wanneer we 's avonds bij een glaasje wijn de dingen van de dag nog eens doornemen zeg ik "zeg schat, dit is toch niet normaal meer, die tent wordt een Vliegende Hollander die nooit op zijn plaats van bestemming aankomt, waarom gaan we hem zelf niet even halen".
"Ja leuk" zegt Marjanne "de meeste kaarten hebben we aan boord" (nog van ons vorig scheepje) "en de rest kopen we onderweg wel". We gaan vrijdag morgen elf uur door de sluis en de Zoutkamperlaag af naar zee. Met zuidelijke wind 2-3 naar Nordernye voor de nacht. De volgende dag wederom boven de eilanden langs naar Wangerooge het laatste eiland in de rij. Wind z w 4-5 later w 5. Zondag morgen 04:30 uur naar zee wind z w 5-6 volgens de voorspelling. Eenmaal buitengaats worden de berichten bijgesteld, 7-8 uit het westen. Het is vorstelijk zeilen, de wind schuin achterin af en toe flinke rollers en het zonnetje er bij. Bij het naderen van de Elbemonding worden de golven hoger zodat we af en toe surfend naar voren schieten en “Wilhelm” de autopilot het haast niet meer aankan. Omdat ik bezig ben met de navigatie en boeien zoeken tussen al die golven (ooghoogte < 2 m., gaat Marjanne met zwemvest en aangelijnd op de kuiprand zitten sturen. Of ze bang is van al die grote rollers? Dat had je gedacht, nu, zoveel jaar later, kan ze nog stralen als we het er over hebben. Ze heeft de helmstok en de schoten en daarmee het hele schip onder controle. De achter op komende zeetjes dreigen wel, maar komen niet aan boord. Dit is kicken, uren lang, ik mag voor de koffie en broodjes zorgen en moet van het roer afblijven. Alleen zegt Marjanne dat ik haar niet steeds met “Wilhelm” moet aanspreken. Tot voor de ingang van het Kielerkanaal bij Brunsbuttel duurt de pret, dan de sluis door en nog veertig km. doorvaren en vastmaken voor de nacht bij het sluisje naar de Eider te Giselau.

Maandag 08:45 uur verder naar Rendsburg om te bunkeren (per jerrycan) en Oostzeekaarten te kopen waarna we de reis vervolgen naar de sluis te Kiel
Holtenau waar we na te zijn geschut de Kielerfjorde oversteken naar het haventje van Moltenort. De volgende morgen (dinsdag) brengt Marjanne de sleutel van de douches terug naar de havenmeester en loopt met haar borg € 5. - terug langs het haventje. Bij een vissersbootje ziet ze een ploegje mensen staan die vis kopen direct van de boot. Marjanne sluit aan en vraagt of ze voor haar € 5. - ook vis kan krijgen. Als antwoord krijgt ze een plastic tasje vol gefileerde vis. Wat voor vis? Ik weet niet misschien tosk of zo maar het was veel, vers en lekker. Daarna vertrekken we met w 5-6 naar Mommark in Denemarken, waar we Marjanne's verjaardag vieren met een etentje aan de wal.

Woensdag 07:30 eerst bunkeren en met wind W. 3 op naar Kolding waar we om 16:10 aankomen. Marjanne gaat op de vouwfiets boodschappen doen en ik wandel naar de watersportzaak en vraag naar mijn tent. Men is toch wel iets verbaasd dat iemand de moeite doet zelf even langs te komen. Aan de doos is te zien dat hij veel gereisd heeft maar de tent is perfect. Als Marjanne terug komt van boodschappen doen, staat de nieuwe tent er al op.

Donderdag om 08:00 vertrek en op de thuisreis, wind w n w 5-7 met in de buien 8. Na een nachtje in Fynshav, een vriendelijk haventje even noord van Mommark, vertrekken we vrijdag om 07:30 naar het Kielerkanaal. Inmiddels begint de wind behoorlijk aan te trekken 7-8 met af en toe een flinke 9 in de buien. We varen zwaar gereefd maar de LM geeft geen krimp en loopt als een tiet. O.K. ik weet dat het moet zijn als een speer, maar het eerste onderwerp spreekt mij toch iets meer aan. Wat een schip, heerlijk droog zitten en zeilen als de beste met een zeewaardige kotterromp, kortom dit hadden we jaren eerder moeten doen (een motorsailer kopen). Wanneer er een bui valt doe je geen oliegoed aan, maar stap je de stuurhut binnen en zeilt gewoon door.

Buiten en in de Kielerfjorde zijn zeilwedstrijden aan de gang (Kielerwoche), dat wil zeggen de wedstrijden zijn afgelast na dat een aantal schepen in moeilijkheden is geraakt. Overal zie je gebroken masten, gescheurde zeilen en omgeslagen schepen. Een vloot van allerlei reddingboten politiekruisers en marineschepen is bezig mensen uit het water te hijsen en of schepen op sleeptouw te nemen. Over de marifoon horen we allerlei berichten, onder meer " Wir haben das leiche jetzt an bord" Het zeilen met harde wind is leuk, maar dit geeft je te denken. Of wij ook hulp bieden? Nee dus. Ik zal je zeggen waarom. Bij windkracht 7-8 doe je met een bootje van 28 ft. niet veel meer dan koers houden en zorgen dat je spulletje heel blijft en ga je zeker niet bij een omgeslagen schip langszij. Natuurlijk, als het gaat om een 1op 1 situatie zal je er alles aan doen om mensenlevens te redden. Maar hier zijn echte redders aan het werk met o.a. grote rubberboten en allerlei ander materieel, waartussen wij alleen maar tot last kunnen zijn. Wij varen door maar vrolijk zijn we niet.

Na het passeren van de sluis varen we het Kielerkanaal op tot km. 67,5 waar we de nacht doorbrengen in een vrij nieuwe marina met een zeer vriendelijke havenmeester. Zaterdag 09:50 We vertrekken we richting Elbe. Omdat we toch schade hebben opgelopen aan het lummelbeslag (van de twee lippen waartussen de giek op en neer scharniert, is er een afgebroken), besluiten we om niet buitenom naar Holland te varen zeker nu de wind op de Noordzee west is, dat zou zwaar er tegenin hakken worden. Dus gaan we naar Otterndorf aan de Elbe waar we overnachten en de mast strijken en door een tunnel onder de dijk door het sluisje invaren. De sluismeester wijst ons er op dat de mast niet zo ver achteruit mag steken en dat de laagste brug ca. 2.70 m. hoog is.
Met hulp van de sluismeester en een kennis van hem tillen we de mast naar voren met de voet op een fenderplank op de preekstoel. Dit begint al aardig op werken te lijken, terwijl er buiten de dijk bij het restaurant een mastenkraan beschikbaar is en een terras om met een kouwe keil bij te komen van het werk.

Onderweg komen we ook nog door een zelfbedieningssluisje (knop drukken).
Via Bederkesa varen we door een mooi veengebied (we zien onderweg ook nog een hert vlak voor ons over zwemmen)naar Bremerhaven, waar we net te laat aan komen om door het sluisje de stad in te komen.

Na een rustig nachtje in het motorboothaventje, met heel vriendelijke mensen en iets te weinig waterdiepte (wij kunnen met 1.35 m. slecht voor de helft in een box), varen we Bremerhaven binnen en meren af in de stad om te wachten op kentering tij. Hier in Bremerhaven bevind zich het leukste kleine dierentuintje dat ik ken en een van de mooiste scheepvaartmusea van Europa (nummer één is en blijft het museum in stad Groningen, dit mede door de huisvesting.) Het dierentuintje, genaamd "Zoo Am Meer", ligt vlak bij het museum. Toen onze dochter nog klein was vond ze de mooiste en liefste dieren daar, de verstoten zeehondjes (huilers), daar was ze niet van weg te slaan, dus terwijl ik trouw bij het zeehonden bassin op de kleine meid bleef wachten, ging Marjanne aan de wandel. Nu moet ik je eerst vertellen dat Marjanne destijds een grote wilde haardos had nogal fel kastanje bruin (rood mag ik van haar niet zeggen) van kleur. Bij het apenhok aangekomen ziet zij het dominante mannetje. Signalement; een grote wilde haardos nogal fel kastanje bruin (rood mag ik niet zeggen) en één bonk spieren. Nu heeft Marjanne nog nooit veel respect gehad voor dominante mannetjes - breek me de bek niet open - dus ook deze keer niet. Nu moet je dit beeld even voor ogen nemen. Marjanne met lang, verwaaid, knal roo .. eh, kastanje haar, de duimen tegen haar oren met wapperende vingers tong uit haar mond en als klap op de vuurpijl een vreemde kreet uitstotend terwijl ze gedurende dit hele proces niet gedwee haar oogjes neerslaat, maar het dominante mannetje strak blijft aankijken. Na dit staaltje vrouwenemancipatie loopt Marjanne langzaam voor de kooi langs terwijl het mannetje in de kooi nonchalant met haar mee loopt. Net voor het einde van de kooi neemt onze spierbundel een sprong tegen de achterwand van de kooi, zet zich af en belandt op hoofdhoogte met een daverende klap tegen de tralies aan de voorkant stoot intussen een bloedstollende kreet uit en kijkt Marjanne strak aan. Resultaat: mensen schrikken zich rot, vrouwen en kinderen rennen gillend weg en de rest van de apenkolonie zit rillend in een hoekje. Toen de oppassers kwamen aangerend wist niemand wat er nu eigenlijk gebeurd was, hoewel een van hen met enig wantrouwen naar Marjanne bleef kijken en ons zo “onopvallend” bleef volgen, dat we het maar voor gezien hielden.

Je zult begrijpen dat ik blij ben dat we nu alleen tijd hebben om even een paar uur te winkelen. In een winkeltje met snuisterijen vind ik een kettinkje met het Chinese sterrenbeeld Draak eraan. Ik koop het en overhandig het haar met de woorden "je bent en blijft een draakje, maar wel míjn draakje". Na de middag vertrekken we en draaien de Weser op. Met de vloed in de kont lopen we hard, meer dan 9 mijl over de grond. Bij Elsfleth schieten we door het openstaande Sperwerke de Hunte op en gaan door naar Oldenburg. Ook daar is netzo als in Bremerhaven geen passend lummelbeslag te krijgen, hoewel we zondermeer een paar exemplaren meekrijgen om te passen. Na een nachtje slapen vallen we dinsdag om 09:45 aan op het Kustenkanal. Dit kanaal is mooi, lang, mooi, lang, mooi, lang en … Saai! Uiteindelijk komen we op de Eems en arriveren rond een uur in de ochtend in Emden waar we afmeren langzij het club ponton. Na een zeer korte nachtrust bellen we de havenmeester want we willen de mastenkraan gebruiken. De kraan bestaat uit een "scheeps" mast met laadboom en wordt met de hand bediend, rustig, veilig en goedkoop. Na het zetten van de mast steken we op woensdagmorgen over naar “dronken Delfsieltje”. Hier moeten we toch het juiste lummelbeslag vinden, want we hebben schoon genoeg van dat slikkrauten door al dat binnenwater. Geen passend beslag te krijgen, hier niet, daar niet, nergens!

Van dat soort dingen krijg ik de neiging om een flink stuk achteruit te bidden, maar mijn eega zegt dat ik me moet vermannen en dat we het heus wel ergens zullen vinden. Wat een optimiste, dat wordt bestellen en thuis laten bezorgen en uiteindelijk volgend jaar op de motor binnendoor naar Kolding om het zelf op te halen, bah! De volgende morgen, ik heb zwaar de pest in, gaan we verder naar stad Groningen. Ik wil zelfs niet naar het scheepvaartmuseum, ik wil alleen maar door! Via de staande masten route gaan we in konvooi door de stad en over het altijd mooie Reitdiep, komen we in Zoutkamp. Wanneer de havenmeester om de centjes komt, leg ik hem ons lummel probleem voor en vraag naar een bedrijf dat met rvs werkt. "Ja, dat zit hier niet maar wat had je in gedachten?" "Wel, ik dacht aan een stukje dikwandig pijp van ca 3 cm lang en ca 2 cm dik en een stuk plat van 3 cm breed en 15 cm lang. Dat plat kan zo rond het stukje pijp gebogen worden dat er een U ontstaat met het pijpje als een kleine o onderin, dit vast lassen en dan in een keer door de twee uiteinden van de U boren zodat de giek daar tussen weer vast zit en zowel op en neer als heen en weer kan bewegen." De havenmeester zegt dat we de andere morgen maar even naar de jachthaven moeten komen want hij heeft daar een werkplaats met zo het een en ander.

Dat klopt er is echt van alles,.. behalve dikwandig pijp. "Niets aan de hand, hier heb ik nog een stuk rvs schroefas dat zetten we in de draaibank en in plaats van een center plaatsen we een boor en dan lukt het ook wel".

En inderdaad, de man heeft gouden handjes en een draaibank uit het museum, waarmee hij een stukje vakmanschap ten beste geeft waar je U tegen zegt.
We kunnen weer zeilen. Ik kan wel zingen! De regen stopt, de wolken trekken weg en de zon schijnt weer. Hup, naar het wad en nog wat eilanden doen voor we weer naar huis moeten. Op Texel nog even op de fiets naar de "zelfpluktuin" dat moet ik van Marjanne, maar zij doet ook veel voor mij, dus vooruit dan maar. En na vier weken varen zijn we weer thuis.

Dus Dirk, als je ooit een nieuwe kuiptent nodig hebt dan weet je wat je moet doen. Ik zal niet zeggen dat het de makkelijkste weg is, maar saai is het zeker niet. En om eerlijk te zijn, we hebben weer een fantastische vakantie gehad!

Groet,

Albert.



“Zeebeest” is een LM 28 motorsailer gebouwd te Kolding in 1983
Materiaal: polyester
Loa. 8.75 m.
Br. 2.95 m.
D. 1.35 m
Doorvaarhoogte 12.45 m.
Kruiphoogte 2.70 m.
Motor Bukh twee cil. 21 pk.
Onder zeil tot 7.5 kn.
Op motor 6.0 kn. (op kalm water).
Zeebeest
 
Berichten: 80
Geregistreerd: zo 04 apr 2010, 10:33

Re: VERHALEN van TOEN.

Berichtdoor Ben » wo 08 dec 2010, 16:21

Hallo Albert wat een mooi verhaal en wat een vakantie,s Ik heb weer met plezier je verhaal gelezen.Wij hebben vroeger nog een speedboot gehad en die ging altijd mee op de trailer als we naar Yougoslavie gingen.Verscheidene zomers.Dat was heerlijk daar dat varen tussen die eilanden door en je had een hoop kleine eilandjes voor je eigen.Je moest je daar aanmelden bij de haven kapitein en dan kreeg je een zegeltje op je boot.Dan was je geregistreed en kon je ook goedkoop benzine tanken aan de havenkant.Ik was daarook een keer in Corsula bij de pomp gelijk met een Duitser Die had zo grote rubber flitser.Die was witheet want hij had geen vaste boot dus moest hij ergens anders heen.Wat was die vent kwaad.Maar er waren in de jaren zeventig/ tachtig nog veel Yougo,s die een hekel aan Duitsers hadden.
Zo heb ik op een camping daar want wij sliepen op de camping en de boot lag aan de lijn,eens heibel gehad met zo Duits figuur.Ik was met mijn auto even naar de bakker en had het hek opengelaten.Kom ik na vijf minuten terug had hij het dicht gedaan.Dus ik mopperend de auto uit en dat hek weer open.Jawohl riep die vent dat hek moet gesloten blijven.Nou had die vent de leeftijd dat die de oorlog mee gemaakt had als volwassene dus vroeg ik hem in wat voor concentratioonslager hij dienst gedaan had.Nou het schuim stond op zijn lippen.Nou waren daar meer landslieden van hem (er waren veel Duitsers in Yougoslavie)die liepen te lachen en een zei er tegen mij Zo maat die heb je een beetje kleiner gemaakt.komt ons ook goed uit.Maar ik heb veel Duitse vrienden en kennissen gehad ook hierij Portugal.en ik kom er goed mee uit.In Nederland hebben wij niet veel met ons bootje gedaan te veel beperkingen met snelheid em dergelijke.zo dat was het weer tot de volgende keer met de groeten uit de Algarve.Ben.
Avatar gebruiker
Ben
1e machinist
 
Berichten: 2007
Geregistreerd: ma 01 maart 2010, 19:54
Woonplaats: Armacao de Pera Portugal

VorigeVolgende

Keer terug naar Zeilclipper.

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron