Een humoristies verhaal van Jan T

Hier kunnen we van alles over scheepvaart, en aanverwanten zaken discuseren.
Bij vragen mail: beheerder@zeilclipper.eu

Een humoristies verhaal van Jan T

Berichtdoor Leen B » wo 07 nov 2018, 17:19

1 Jan levend.gif
1 Jan levend.gif (14.34 KiB) 94 keer bekeken


2 Ellobo buiten.JPG
2 Ellobo buiten.JPG (22.15 KiB) 94 keer bekeken


4.JPG
4.JPG (19.6 KiB) 94 keer bekeken


47.JPG
47.JPG (11.5 KiB) 94 keer bekeken


2+ Pastoor.JPG
2+ Pastoor.JPG (10.34 KiB) 94 keer bekeken


Hallo Amigos Jan zat van de week in El Lobo een lekker koud glas San Miguel te drinken. Toen Carlos Pujalta die vroeger op de Spaanse koopvaardij gevaren had naast me aan de bar zitten. Zo Carlos klaar met graven? vroeg ik hem, want Carlos is na zijn koopvaardijtijd doodgraver in ons dorp geworden. Spreek me er niet van Jan het valt niet mee hoor om in die hitte een gat in die steenachtige pokke grond hier te hakken. En ik mag geen drilboor gebruiken want dan stoor ik doden in hun graf zegt meneer Pastoor Maar ja Señorita Rosa Maria Sarda de vrouw van onze wethouder van cultuur moet vanmiddag toch wel begraven worden. En aangezien dat om drie uur moet gebeuren was het flink aanpoten geblazen. Van mij mogen ze hier ook een zooitje van die grafmuren neerzetten dat scheelt een hoop hakken in die klote harde grond hier.

He hé eerst even een grote slok van dat lekkere gerstenat pakken” verzuchte Carlos. En hij zette het glas bier door Carmen voor hem op de tap neer gezet aan zijn mond. En gulzig met zijn hoofd achterover drinkend terwijl zijn adamsappel op en neer schoot verdween het bier uit het glas bij hem naar binnen toe. Als ik alles geweten had was in wis en waarachtig blijven varen Jan zei hij tegen mij. Want het was een leuke tijd zeker weten! En toen begon hij het bij ons alle zeelui welbekende verhalen te vertellen, nou Jan ik herinner me nog goed toen we netjes aan de los wal van Cairo afgemeerd lagen. Hadden we in korte tijd allemaal van die dek kooplui aan boord, en die verkochten de gekste dingen zoals condooms, vaasjes, vazen, borden, schalen, en nog veel meer, zo als jassen, en blauwe broeken en vele andere kleuren meer. Maar op een zeker moment beklaagde de verkoper zich s, middags bij onze ouwe, en hij zei klagend tegen hem het is hier kijken, kijken maar niets kopen, maar toch blauwe broek weg. En na dat onze ouwe wat bemanningsleden gepolst had kwam de blauwe broek helaas niet boven water dus grote pech voor de verkoper.


En dan het verhaal over de vlettermannen in de haven van Alexandrië amigo's, die gasten waren bekent om dat dat ze ook wel eens een tros stalen. Want deze knapen moesten een staallijn op een klaar leggende havensleper brengen die ons dan daarna naar onze los plek aan de wal bracht. En dat deden ze dan op de volgende gewiekste manier, ze pakten het oog van de draad van de man op de bak aan, die hij dan achter op een boldertje in zijn vlet belegde, en dan begon de vletterman eerst rustig maar even daarna begon hij als een dolle derwisj te roeien, en steeds om, more roop ! more roop! naar de jongens die op onze de bak stonden te schreeuwen. En Appie een van onze matrozen op de bak staande gaf de vletterman die steevast volgens Appie altijd verkeert in zijn vlet zat te roeien de tros aan. Maar wat die vletterman niet wist dat Appie in de gaten had wat hij van plan was. Want Appie had het andere eind van de zelfde tros voor alle zekerheid met drie losse slagen om de winch kop van onze voordek winch belegt. En even daarna begon de betreffende vletterman als een gek te roeien, en om more roop, more roop te brullen. En Appie maar loos geven maar op een zeker moment greep Appie het oog van een andere tros die al op het voordek klaar lag. En liet die aan de roeier zien terwijl hij riep no more roop over here. En als een Cobraslang zo snel greep de roeier in de boot het andere eind van de tros, en gaf er een harde ruk aan. Met de bedoeling dat onze Appie de tros los zou laten. Maar owee amigo's dat was grote pech voor die stelende vletterman. Want onze stuurman stond op de bak al die tijd al klaar bij de drie bochten die slippend om de winch kop lagen. En deze tros, liep weer naar de vlet van de vletterman die deze op zijn boldertje in zijn sloep had belegt.
Halen maar stuur brulde Appie naar onze stuurman die de tros met onze voordek winch snel naar binnen begon te halen. En steeds sneller kwam de vlet met de krijsende vletterman er in naar de boeg van de Aprodite toe gesneld. En op een zeker moment kwam de vlet met zijn achter spiegel omhoog netjes tegen het kluisgat van de Aprodite te hangen. En gillend van angst viel onze trossen stelende vletterman uit zijn vlet zo de plomp in. Waarna de schurk ons met allerlei lelijke, en griezelige verwensingen toe schreeuwend naar de kade toe zwom. Al waar behulpzame handen hem de kant op hielpen. En op dat moment liet Appie zich snel langs de tros in de sloep, die onze meester in die tijd op het water had laten zakken glijden. Maakte de tros in de vlet los en ging daarna in het oog van de tros staan. waarna hij weer aan boord van de Aprodite werd gehesen. Zo Carlos neem nog een koud biertje van mij zei Jan als we maar lachuuu kunnen amigo's Gr Jan T
Avatar gebruiker
Leen B
Site Chef
 
Berichten: 2802
Geregistreerd: ma 22 feb 2010, 16:08
Woonplaats: Narbonne

Keer terug naar Zeilclipper.

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 0 gasten